Πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν το γεγονός ότι οι συνήθεις μέθοδοι ενδυνάμωσης του σώματος δεν δίνουν ορατά αποτελέσματα και το δέρμα και τα μικρά τριχοειδή αγγεία γίνονται πολύ εύθραυστα. Αποφάσισα να δοκιμάσω από προσωπική εμπειρία γιατί οι παλιοί βοτανολόγοι βάζουν πάντα το πυρίτιο στην πρώτη θέση όσον αφορά τη διατήρηση της νεότητας των ιστών. Αποδείχθηκε ότι αυτό το στοιχείο είναι ο πραγματικός «αρχιτέκτονας» του σώματός μας, υπεύθυνος για τη δομική ακεραιότητα κάθε κυττάρου.
Συχνά, τα προβλήματα με τα αιμοφόρα αγγεία αποδίδονται στην ηλικία, ξεχνώντας ότι χωρίς ένα συγκεκριμένο «τσιμέντο», οι ίνες κολλαγόνου απλά δεν μπορούν να διατηρήσουν το σχήμα τους. Στις λαϊκές συνταγές για την αναπλήρωση αυτής της έλλειψης, αναφέρεται συχνότερα αλογοουρά ή μεταλλικό νερόεμποτισμένο με ειδικές πέτρες.
Σύγκριση δημοφιλών πηγών πυριτίου
Κατά τη μελέτη αυτού του θέματος, παρατήρησα ένα ενδιαφέρον μοτίβο: μόλις εμφανιστεί επαρκής ποσότητα αυτού του ορυκτού στη διατροφή, αλλάζει όχι μόνο η κατάσταση του δέρματος, αλλά και η συνολική ευεξία.
-
Αλογοουρά θεωρείται ο πρωταθλητής στην περιεκτικότητα σε οργανικές ενώσεις πυριτίου μεταξύ των φυτών.
-
Η τσουκνίδα είναι επίσης πλούσια σε αυτό το στοιχείο και χρησιμοποιείται συχνά με τη μορφή αφεψημάτων.
-
Το καστανό ρύζι και το πλιγούρι βρώμης διατηρούν τις ευεργετικές τους ιδιότητες εκτός εάν υποστούν σκληρή επεξεργασία.
-
Μεταλλικό νερό με υψηλή περιεκτικότητα σε πυριτικό οξύ – η απλούστερη οικιακή μέθοδος.
Μυστική απόχρωση: το πυρίτιο απορροφάται πολύ καλύτερα εάν το σώμα έχει αρκετό βόριο, μαγγάνιο και κάλιο, γι’ αυτό συνδύασα πάντα το “μενού πυριτίου” με άφθονα φρέσκα χόρτα.
Οταν αγγειακή ελαστικότητα μειώνεται, γίνονται σαν παλιό λάστιχο κήπου που ραγίζει σε κάθε στροφή. Το πυρίτιο βοηθά στην αποκατάσταση αυτής της ευελιξίας σε μοριακό επίπεδο.
Πώς αλλάζει το κράτος με διαφορετικές προσεγγίσεις
Πολλοί σημειώνουν ότι με ανεπάρκεια αυτού του στοιχείου, ακόμη και τα πιο ακριβά σύμπλοκα βιταμινών λειτουργούν με το ήμισυ της δύναμής τους. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι συνδετικό ιστό χρειάζεται πυρίτιο ως κύριο συνδετικό κρίκο.
• Χρήση λιωμένου νερού με έγχυση σκούρου πυριτόλιθου. • Προσθήκη αποξηραμένων μούρων πλούσιων σε βιταμίνη C στο τσάι για συνέργεια. • Αποφύγετε τη ραφιναρισμένη ζάχαρη, η οποία παρεμβαίνει στην απορρόφηση των μετάλλων. • Τακτική κατανάλωση πατάτας φούρνου με φλούδα.
Ένα άλλο σημαντικό σημείο: όταν βράζουμε νερό με πέτρες πυριτίου, χάνονται ορισμένες από τις ευεργετικές ιδιότητες, επομένως είναι καλύτερο να χρησιμοποιήσετε τη μέθοδο κρύας έγχυσης για αρκετές ημέρες.
Είναι σημαντικό να το θυμάστε αυτό οικιακό lifehack με το πυρίτιο δεν είναι μια μοναδική εκδήλωση, αλλά μάλλον μια φιλοσοφία φροντίδας για τους πόρους σας. Ο σταδιακός κορεσμός των ιστών δίνει πιο σταθερό αποτέλεσμα από τις δόσεις σοκ για οτιδήποτε.
Συχνές ερωτήσεις:
Μπορώ να χρησιμοποιήσω κανονικές πέτρες από το δρόμο;
Όχι, μόνο ειδικά ορυκτά που αγοράζονται από αξιόπιστα μέρη είναι κατάλληλα για έγχυση νερού.
Πώς να καταλάβετε ότι υπάρχει λίγο πυρίτιο στο σώμα;
Ένα από τα έμμεσα σημάδια είναι τα εύθραυστα νύχια και η αργή επούλωση μικρών γρατσουνιών.
Χρειάζεται να βράσετε νερό με αλογοουρά;
Τις περισσότερες φορές, ένα βραχυπρόθεσμο αφέψημα παρασκευάζεται σε λουτρό νερού για να εξαχθεί το μέγιστο πυριτικό οξύ.
Επηρεάζει η θερμική επεξεργασία το πυρίτιο στα δημητριακά;
Κάποιες από τις ενώσεις καταστρέφονται, γι’ αυτό συνιστάται η εκ των προτέρων μούλιασμα των δημητριακών κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να συνδυαστούν τέτοιες μέθοδοι;
Είναι βέλτιστο να προσθέτετε στη διατροφή σας τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C και ρουτίνη.
Πόσο καιρό μπορείτε να πίνετε νερό πυριτίου;
Στις λαϊκές μεθόδους, χρησιμοποιείται σε μαθήματα αρκετών εβδομάδων με υποχρεωτικά διαλείμματα.
Είναι αλήθεια ότι το πυρίτιο βρίσκεται στα αγγούρια;
Ναι, υπάρχει ιδιαίτερα μεγάλη ποσότητα στο δέρμα εάν τα λαχανικά καλλιεργούνται σε πλούσιο έδαφος χωρίς περιττές χημικές ουσίες.
Μια ικανή προσέγγιση στη διατροφή και η χρήση δοκιμασμένων στο χρόνο λαϊκών θεραπειών σας επιτρέπουν να διατηρήσετε τη φυσική αντοχή των ιστών χωρίς περιττή προσπάθεια.
